Wandeling bij de Ossenstal

Vandaag weer met de dinsdagochtendwandelclub op pad geweest.
We kozen voor een wandeling in het Bos bij de Ossenstal in Epe.
Daar staat een paal met gekleurde bordjes en hier kun je de route kiezen.
We kozen voor de bruine, de langste.
Het was een fijne ochtend in het bos, we hadden weinig last van de wind en het was droog.
Wat een heerlijk begin van de dag!
Daarna trakteerde Gerrie in Epe op koffie met gebak vanwege haar verjaardag.

Uitkijktoren op de Haelberg

In het bos wordt momenteel hard gewerkt door de bosarbeiders. Overal liggen mooie boomstammen te wachten op vervoer.




In de Veluwse bossen zijn de laatste jaren veel brede verharde fietspaden aangelegd. Je kunt uren fietsen door het bos. Iets voor de zomer, nu genieten we nog te voet van deze pracht.

En vanmiddag nog een fijne wandeling gemaakt, dus het kon niet op vandaag.

NB: Voor de wandelclubvriendinnen ( en anderen, natuurlijk ) Hier is mijn blog over de Tegeltjesbrug. klik hier.

Weer een randje

 

Omdat jullie allemaal zo posotief reageerden op mijn Randje per week, laat ik weer iets zien.

 

Het is nog steeds heel leuk om op zaterdag de computer te openen en Randje per week op te zoeken.

En dan denk je, Wanneer heb ik tijd?

Het borduren duurt ongeveer een uur, dus er is altijd wel een gaatje over.

Zo ook nu.

 

 

 

Hier kun je goed de drie kleuren blauw zien die ik gebruik.

Op de site van Randje per week staat dat volgende week wordt geborduurd met 2 kleuren.

Ik loop dus iets voor op de planning.

 

Ja, en door al dat geborduur herinnerde ik me opeens al die andere werkjes die ik ooit heb gemaakt.

Dus maar eens weer de kast ingedoken en ik vond De pinquïns, het tweede werkje, gemaakt op de lagere school.

Het eerste was een kleedje, maar dat heb ik vorig jaar opgeruimd.

En toen volgde het Rokje met de popjes, een kunstwerk vond ik toen zelf.

Mijn babypop droeg vroeger het rokje en toen mijn kleindochter van 5 vorige week dit rokje zag, wilde ze maar één ding: de pop moest het mooie rokje aan.





Bij mijn dochters in Utrecht en Arnhem hangen nog twee merklapjes, die mijn moeder maakte op de lagere school. Ze lagen jaren in een kistje op zolder, maar enige jaren geleden heeft mijn moeder ze laten inlijsten, dus ze heeft er zelf nog plezier van gehad dat haar merklapjes te pronk hingen.

Mijn dochters zijn er nu erg blij mee.

Op een vorig log van mij zag je de twee lapjes die samen in één lijstje bij mij hangen.

 

De twee hieronder hangen bij mijn dochters.

 

 



 

 

 

 

 

Ik zie weer uit naar volgende week, als het nieuwe Randje per week wordt getoond.



Kaarten uit mijn kaartendoos

Met recht  "Uit de oude doos".

Zweden-Noorwegen


In mijn kaartendoos tref je allerlei kaarten van plekken waar ik geweest ben.
Een heel klein gedeelte laat ik vandaag zien op mijn blog.
De aanleiding is dit plaatje.




Op het blog Pippa's Hus  klik hier kwam ik prachtige blauwe bordjes tegen van Carl Larsson.
Op één van die bordjes stond een plaatje van een klein meisje.




Direct zocht ik in mijn kaartendoos en vond de kaart waar dit meisje op staat.
Deze kaart (en meer) kocht ik in 1976 op de grens Zweden Noorwegen in een souvernirwinkel.
De laatste kaart van de serie heb ik altijd bewaard.
In 1977 kregen we onze oudste dochter en ik vond haar op dit meisje lijken.

Leuk detail is nog dat we 19 juni 1976, slechts één dag door Zweden reden op weg naar Noorwegen.
Het was de  dag dat Kroonprins Karel Gustaaf en Silvia Sommerlath trouwden.
We hebben onderweg niets van de feestelijkheden gezien. nergens hing een vlag.



Prince Edward Island, Canada


Deze twee kaarten kocht ik op Prince Edward Island, Canada.


Dit is een plaatje uit het boek `Anne of Green Gable`.
Het boek speelt zich af op Prince Edward Island.

In 1995 stond er in de krant een dringende oproep voor gastadressen voor Veteranen.
Wij gaven ons hier voor op en 14 dagen lang hadden wij de bejaarde Bill Mc Nally te gast in ons huis.
Hij woonde op Prince Edward Island in Canada.
We brachten hem naar evenementen die georganiseerd werden voor de Veteranen.
In ons dorp hadden veel gezinnen zich opgegeven, dus men bezocht ook elkaar op de gastadressen.
De Veteranen leerden zo ook elkaar kennen.
Bill had zijn hele leven geleden onder het feit dat hij had moeten vechten.
Hij ging, als er vuurwerk was, naar de kelder omdat dit hem herinnerde aan de oorlogstijd.
Het allerliefst zat Bill ´s avonds met ons te praten over de oorlogstijd.
Eindelijk kon hij er over praten.
De huisarts had hem geadviseerd om Nederland een keer te bezoeken.
Het bezoek aan Nederland had Bill erg goed gedaan en hij nodigde ons uit om naar Prince Edward Island te komen.
Van het één kwam het ander, We mochten met ons gezin in het huis van de zus van Bill wonen, we kregen de auto van Bill´s dochter te leen, hij zorgde voor fietsen voor ons allemaal.
Dus we gingen drie weken naar P.E.I. in de zomer van 1995.
We leefden heerlijk op het eiland. Er was weinig verkeer, alles was een beetje zo als bij ons in de jaren ´50. We bewaren heel goede herinnering aan deze tijd.


Tegelmuseum Otterlo




Met mijn moeder en schoonmoeder bezocht ik op een woensdagmiddag het tegelmuseum in Otterlo.
Het is al heel lang geleden, maar ik herinner me dat het bijzonder mooi was.
De dames hadden een fijne middag en herkenden veel tegeltableau´s.




Króller Múller Museum, Otterlo

Hieronder een kaart van een schilderij van Vincent van Gogh, geschilderd in Parijs, voorjaar 1887.
Ik vind deze prachtg, het zou uit deze tijd kunnen zijn.
Zo zie je dat alles verandert, weer terug komt, blijft, wisselt en blijft.

Onze familie is fan van Vincent van Gogh.
Onder anderen omdat hij is geboren in Zundert, de geboorteplaats van mijn moeder.
Zundert had-heeft een kleine protestantse gemeente en dominee van Gogh was dominee in Zundert.
Een  oud-tante  van mijn moeder `diende` bij dominee van Gogh.
Er gaat zelfs een verhaal dat een  oud-oom tegelijk met Vincent van Gogh in Breda uit de trein stapte en dat ze samen naar Zundert liepen.
Zo´n 20 a 25 km.
De oud-oom vroeg aan Vincent of hij zou helpen de bagage van Vincent dragen, maar Vincent antwoordde,
Nee, ieder draagt z´n eigen last.
Altijd mooi, zo´n verhaal.

Verder hielp dominee van Gogh mijn overgrootvader aan zijn vrouw.
Arie Honcoop wilde gaan emigreren, hij kon geen protestants meisje vinden in de kleine gemeenschap in Zundert.
Zijn moeder, weduwe,  ging naar  dominee van Gogh en vroeg om hulp.
De dominee wist raad en bracht Arie in contact met Henriétte Rietman.
Ze werden een gelukkig paar.
Op  mijn blog klik hier   kun je er meer over lezen.

Nu, dit waren slechts een paar kaarten  - en verhalen- uit mijn doos.
Er zitten nog veel meer verrassingen in.
Ik heb vandaag in elk geval scannen geleerd met het nieuwe programma, want alles gaat nu anders op de computer.

Met nog een keer dit lieve meisje eindig ik voor vandaag.

 

 

 

 

Ik doe weer mee

 

In eigen tuin

 

 

 

Hallo mensen,

 

ik doe weer mee in blogland.

Mijn computer was een week logeren bij de computerdeskundige in verband met het overzetten van Windows naar Vista.

Dit om beveiligingsredenen.

Na dat ik vorige week mijn laatste log had geplaatst ging de computer het huis uit.

En dat was een gemis!

De afgelopen week liep ik verschillende keren tevergeefs naar het kamertje waar de computer staat.

 

Om te internetbankieren,

om te kijken waar een bepaalde kerk in Utrecht staat,

om het nieuwe Randje per week te zien,

om een telefoonnummer op te zoeken,

om een mail te sturen,

om een oude mail van het koor te checken,

om te kijken  naar alle leuke bloggen die ik volg.

 

Het was dus een groot  gemis!

 

Maar een uur geleden is de computer terug gebracht.

Ik kan weer bloggen, mail lezen, internetbankieren, borduren, dingen opzoeken, enz. enz.

 

Ik doe dus weer mee.

 

 

Ik merk dus  nu, dat er bij het foto's plaatsen wel iets is veranderd.'
Ik kan geen tekst meer onder alle foto's plaatsen en het vergroten en verkleinen van foto's moet ik nog even uitzoeken of dat wel kan.
Maar ik elk geval kan ik weer bloggen.